Minix

Geboren: 25 Juli 2000

Minix is mijn eerste kat, ik heb haar februari 2004 in huis genomen. Ik ben aan haar gekomen via mijn ouders. Ik had aan hun kenbaar gemaakt dat ik een kat zocht en mijn moeder had een kennis die "van een kat af" moesten, het was lettelijk de keuze: Ik de kat mee of het beest gaat naar het asiel. Zodoende heb ik haar meegenomen.

Haar gedrag viel meteen op: Ze is agressief tegen voeten en redelijk mensenschuw. Het heeft mij ruim een jaar gekost om het beest hanteerbaar en aaibaar te maken en nog is het moeilijk voor de meeste mensen om het beestje te aaien. Ze blijft nog altijd een vreemde, paniekerige, angst voor voeten houden. Vermoeden is dat het beest een paar flinke trappen heeft gehad bij vorige eigenaar. Het is verder een moeilijk, kieskeurig beestje wat graag buiten zit en aandacht komt vragen wanneer zij dat wil.

Toen we in 2006 Ukkie in huis haalde was haar gedrag weer terug bij af, agressief tegen alles en iedereen en totaal niet meer hanteerbaar. Dit is lichtelijk bijgetrokken na verloop van meerdere maanden, maar nooit weggegaan. Nu Ukkie weg is, is Minix weer zoals ze was voor Ukkie in huis kwam. Ze wil dus écht alleen zijn en gaat niet samen met andere katten.

Inmiddels is ze meer een binnenkat geworden. Sinds we haar voor Oud&Nieuw 2008/2009 een paar dagen binnen gehouden hebben (en vanwege het slechte weer), wil ze niet meer naar buiten. Beestje krijgt mede daarom inmiddels ook seniorenvoeding, ze is immers ook al 8 jaar inmiddels, en dit schijnt te helpen, ze lijkt nu goed op gewicht te blijven met haar passieve gedrag. Wel fijn is dat ze tegenwoordig gewoon weer lekker bij ons komt zitten/liggen en ook gewoon geaaid wil worden.

In de zomer 2009 is bij haar jaarlijkse entingen helaas een hartruisje ontdekt. Geen ernstige, ze kan hier makkelijk heel oud mee worden, maar het verklaart wel haar passieve gedrag van de laatste tijd: Ze is natuurlijk sneller moe. Dit heeft ook als gevolg gehad dat ze wat te dik is geworden en nu dus op rantsoen zit met senioren voer. Ze is in ieder geval nog een stuk hand-tammer geworden, ik kan haar oppakken en als ik haar ga aaien in mijn armen begint ze inmiddels ook dan te spinnen.